Nauka dowodzi, że bez jedzenia jesteśmy w stanie wytrzymać nawet miesiąc. Inaczej jednak sprawa wygląda z wodą, bez której przeżyjemy maksymalnie kilka dni.

Woda jest potrzebna nam, ludziom, ale również zwierzętom i roślinom. Bez niej żaden organizm żywy nie byłby w stanie funkcjonować i bez niej również nie powstałby świat, o czym mówią pierwsze rozdziały Biblii: „A jeszcze nie było żadnego krzewu polnego na ziemi ani nie wyrosło żadne ziele polne, bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię (…)” (Rdz 2,5). Dzięki wodzie mamy pożywienie. Woda jest życiem; stała się wręcz jego symbolem.

Człowiek w 70 proc. składa się z wody. Bez wody nasz organizm nie jest w stanie normalnie funkcjonować, ponieważ potrzebuje jej każdy narząd, nawet najmniejsza komórka. W normalnych warunkach człowiek powinien wypijać od 1,5 do 2 litrów wody dziennie. W trakcie upałów zaleca się jednak wypicie nawet 3,5 litra, a w warunkach skrajnych – nawet 5 litrów. W Księdze Wyjścia czytamy o wędrówce Izraelitów przez pustynię, która skończyłaby się dla nich śmiercią z powodu odwodnienia, gdyby nie pomoc Boga: „I wyruszył cały zbór synów izraelskich na rozkaz Pana z pustyni Syn i szli od postoju do postoju. I rozłożyli się obozem w Refidim, gdzie lud nie miał wody do picia. I spierał się lud z Mojżeszem, mówiąc: Dajcie nam wody do picia! Mojżesz im odpowiedział: Dlaczego spieracie się ze mną? Dlaczego kusicie Pana? Ale lud miał tam pragnienie i szemrał przeciw Mojżeszowi, mówiąc: Czy dlatego wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby przyprawić nas i dzieci nasze, i dobytek nasz o śmierć z pragnienia? I wołał Mojżesz do Pana, mówiąc: Co mam począć z tym ludem? Niewiele brakuje, a ukamienują mnie. I rzekł Pan do Mojżesza: Przejdź się przed ludem i weź z sobą kilku ze starszych Izraela. Weź także do ręki laskę swoją, którą uderzyłeś Nil, i idź! Oto Ja stanę przed tobą na skale, tam, na Horebie, a ty uderzysz w skałę i wytryśnie z niej woda, i lud będzie pił. Mojżesz uczynił tak na oczach starszych Izraela. I nazwał to miejsce Massa i Meriba, ponieważ synowie izraelscy spierali się tam i kusili Pana, mówiąc: Czy jest Pan pośród nas, czy nie?” (Wj 17,1–7). Historia ta ukazuje jak ważna jest woda, aby przeżyć i móc normalnie funkcjonować.

Izrael dotarł do Kanaanu, ziemi obiecanej, która była źródłem wszelkich dobrodziejstw: „Gdyż Pan, Bóg twój, wprowadza cię do ziemi pięknej, do ziemi, gdzie bystre rzeki i źródła tryskają w dolinie i na górze” (Pwt 8,7). Będąc w Kanaanie mieli już nigdy nie zaznać pragnienia.

Laozi, chiński filozof, twórca taoizmu, napisał niegdyś: „Najwyższa dobroć podobna jest wodzie. Dobroć wody polega na tym, że przynosi ona korzyści dziesiątkom tysięcy rzeczy, mimo że z nikim nie walczy”. Warto więc pamiętać, że woda jest nieocenionym skarbem – źródłem życia. Korzystajmy z jej dobrodziejstw i szanujmy ją.

Facebook Comments