„Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!
Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,
Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie
Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.
Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,
Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.
Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły
Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły”.

Jan Kochanowski


Lipy ze swoim upojnym zapachem w mojej rodzinie zajmują ważne miejsce. Moi rodzice poznali się, gdy przypadkiem oboje schronili się przed ulewą pod tą samą lipą na ulicy Lipowej w Barlinku…

Wyjątkowe drzewo

Lipy (Tilia spp.) dożywają nawet 500 lat. W Polsce najbardziej popularne są dwie – Tilia cordata od łac. cordatus „sercowaty, mający kształt serca” oraz Tilia platyphyllos od grec. platys „szeroki” i gr. phyllon „liść”. Lipy zaczynają kwitnienie dość późno – pojedyncze drzewa po 10 latach, te w grupie dopiero około trzydziestki. To wyjaśnia, dlaczego moje siedemnastoletnie lipy wciąż kwitną z pewną nieśmiałością. Na szczęście już się rozmnożyły – i w ogrodzie pojawiły się trzy małe lipki.

Dalsza część artykułu dostępna dla posiadaczy prenumeraty cyfrowej. Wykup dostęp już za 4 zł!
Zaloguj się lub Wykup
Sprawdź Wykup
Anuluj
Pełny dostęp do treści na 7 dni za 4 zł.
Pełny dostęp do treści na 30 dni za 15 zł.
Pełny dostęp do treści na 90 dni za 40 zł.
Pełny dostęp do treści na 180 dni za 70 zł.
Odblokuj na 7 dni
Odblokuj na 30 dni
Sprawdź
Odblokuj na 90 dni
Odblokuj na 180 dni
Odblokuj
Anuluj

Facebook Comments
Poprzedni artykułAmbona wyborcza
Następny artykułOdrzucić konkordat
Joanna Katarzyna Cyterska
Absolwentka filologii polskiej. Od zawsze lubi czytać, gotować, zbierać grzyby, podróżować. Kolekcjonuje książki na temat kuchni i kultury kulinarnej. Próbuje żyć zgodnie z zasadą slow life, przynajmniej od kwietnia do października, gdy mieszka na wsi. Właścicielka Aryi, psa rasy foksterier.(Zna się na kuchni nie tylko teoretycznie, ale i tworzy kulinarne cuda – przyp. red.).