Jeden z Czytelników pisze: Na górze Synaj Bóg rzekomo przemówił do Mojżesza i dał mu kamienne tablice z dziesięcioma przykazaniami. Czy jest jakiś procent wiarygodności tego zdarzenia? A jeśli tak, to w jakim języku Bóg przemówił do Mojżesza?

Nim odpowiem na to podwójne pytanie, chcę wyraźnie zaznaczyć, że o najdawniejszych dziejach narodu izraelskiego, jak i nadaniu im prawa na górze Synaj, czytamy jedynie w Biblii. Nie oznacza to jednak, by z tego powodu kwestionować pobyt Izraelitów w Egipcie, ich ucisk, wyzwolenie z niewoli oraz późniejszy bieg zdarzeń. Tym bardziej że dziś już tylko nieliczni historycy, archeologowie oraz badacze pokrewnych dyscyplin naukowych zgłaszają zastrzeżenia do tych wydarzeń. A ci, którzy to czynią, najczęściej jednak mają wątpliwości co do opisu wydarzeń spod góry Synaj, czyli do ogłoszenia Dekalogu i przekazania go Mojżeszowi. Trudno się zresztą temu dziwić, skoro oprócz Biblii nie ma żadnych innych źródeł, na których moglibyśmy się oprzeć. Zwłaszcza że nie ma też kamiennych tablic, na których przykazania te zostały spisane. Pozostały nam bowiem jedynie dwie wersje Dekalogu: w Księdze Wyjścia (20,1–17) i w Księdze Powtórzonego Prawa (5,6–21). Naturalną zatem rzeczą jest pytanie Czytelnika: Czy jest jakiś procent wiarygodności tego zdarzenia? A jeśli tak, to co za tym przemawia?

Dalsza część artykułu dostępna dla posiadaczy prenumeraty cyfrowej. Wykup dostęp już za 4 zł!
Zaloguj się lub Wykup
Sprawdź Wykup
Anuluj
Pełny dostęp do treści na 7 dni za 4 zł.
Pełny dostęp do treści na 30 dni za 15 zł.
Pełny dostęp do treści na 90 dni za 40 zł.
Pełny dostęp do treści na 180 dni za 70 zł.
Odblokuj na 7 dni
Odblokuj na 30 dni
Sprawdź
Odblokuj na 90 dni
Odblokuj na 180 dni
Odblokuj
Anuluj

Facebook Comments
Poprzedni artykułInstynkt religijny
Następny artykułCo tam, panie w Watykanie (2)
Bolesław Parma
Absolwent Seminarium Duchownego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Podkowie Leśnej. Jest żonaty, ma dwie dorosłe córki i syna. Od 35 lat prowadzi działalność kaznodziejsko-duszpasterską w autonomicznych zborach protestanckich. Przez kilka lat prowadził ją również wśród osób uzależnionych od alkoholu. W 2000 r. rozpoczął współpracę z tygodnikiem „Fakty i Mity”, która trwa aż do teraz. Owocem tej współpracy – artykułów, które ukazywały się w „FiM” – jest kilka książek: „Prawda o dogmatach Kościoła katolickiego”, „Przypowieści Jezusa”, „Niepokorni synowie Kościoła”, „Pytania dotyczące Biblii”, „Pytania i odpowiedzi”, „Biblia, wiara, religia” oraz „Świat i Kościół w proroczej perspektywie”. Pasjonuje go biblistyka, historia, archeologia, literatura. Urzeka piękno gór, lasów, przyrody. Wolne chwile lubi spędzać przy dobrym filmie, książce, muzyce. Amatorsko sam gra na gitarze i harmonijce ustnej. (Wspaniale śpiewa! Ma serce anioła i duszę czystą jak woda z najczystszego źródła – przyp. red.).