W listopadzie 1923 r. proletariat usunął w walce zbrojnej policję i wojsko z kilku dzielnic Krakowa. „Powstańcy”, śpiewając „Czerwony Sztandar”, poszli na rynek, by objąć władzę w mieście.

Szerszym kontekstem dla powstania krakowskiego 1923 r., zwanego też zamieszkami albo wypadkami krakowskimi, był okres burzliwych zrywów rewolucyjnych po I wojnie światowej. Powstanie krakowskie wybuchło na tle ogólnej sytuacji wewnętrznej i międzynarodowej – głębokiego kryzysu gospodarczego oraz potężnych walk klasowych, jakie jesienią 1923 r. ogarnęły świat. Do zbrojnych powstań doszło w tym czasie także w Bułgarii i Hamburgu.

W Polsce położenie mas ludowych jesienią 1923 r. było bardzo ciężkie. W kraju szalała hiperinflacja. Doprowadziła ona ludność pracującą oraz bezrobotnych na skraj nędzy. We wspomnieniu włókniarza łódzkiego o 1923 r. czytamy: „Na fabrykę zabrałem kawałek suchego chleba i dwie pastylki sacharyny. Na obiad zjadłem ten chleb popijając pół litrem wody z miętą. Tak się odżywiała olbrzymia większość robotników”. Doszło do tego, że w Łodzi urzędowo musiano zatwierdzić handel psim mięsem.

Dalsza część artykułu dostępna dla posiadaczy prenumeraty cyfrowej. Wykup dostęp już za 4 zł!
Zaloguj się lub Wykup
Sprawdź Wykup
Anuluj
Pełny dostęp do treści na 7 dni za 4 zł.
Pełny dostęp do treści na 30 dni za 15 zł.
Pełny dostęp do treści na 90 dni za 40 zł.
Pełny dostęp do treści na 180 dni za 70 zł.
Odblokuj na 7 dni
Odblokuj na 30 dni
Sprawdź
Odblokuj na 90 dni
Odblokuj na 180 dni
Odblokuj
Anuluj

Facebook Comments
Poprzedni artykułKronika oblężonego państwa (3)
Następny artykułProcesja ponad prawem
Artur Cecuła
Teolog protestancki i publicysta. Ukończył studia na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Jest magistrem teologii ewangelickiej. Z „FiM” współpracuje od 2003 r. Jego zainteresowania koncentrują się wokół Biblii i aktualnych wydarzeń. Mieszka w Krośnie na Podkarpaciu, więc często korzysta z uroku pobliskich Bieszczadów i Beskidu Niskiego. („Guru” polskich ateistów – przyp. red.).